Vandaag een inspirerend symposium aan de Hogeschool Rotterdam. Mensen uit het werkveld, vanuit de Hogeschool en studenten stonden stil bij de puzzel die armoede heet.

Samen met Leonie le Sage en Nisrin el Abbes mocht ik namens Goud van Noord een workshop geven over ons gezinsproject ‘Helden van het Oude Noorden’ en de toolkit die Nisrin voor ons ontwikkelde. Een project waarin de ouders werken aan hun doelen samen met een maatje en onze gezinswerkers.

Wat mensen meenemen?

  • Armoede is veel meer dan een financieel tekort
  • Mensen willen mee kunnen doen
  • Ga uit van de eigen kracht van mensen
  • Werk samen en versterk elkaar
  • De informele en formele initiatieven hebben elkaar nodig
  • Het gaat om hún dromen, niet om onze doelen
  • Maatjes zijn goud als ze de juiste begeleiding krijgen

Dat zeg ik: jij bent goud!

Mooi om te zien dat de theorie strookt met de dagelijkse praktijk van ons werk. De samenwerking met mensen uit de kunstwereld heeft al heel wat moois opgeleverd bij Goud van Noord.

Gisteren was Sonja van Dolron met haar Atelier op Wielen  in onze Huiskamer omdat we onze bibliotheek van Goud feestelijk openden. Sonja las voor en stimuleerde de kinderen om in hun hoofd mee te gaan op reis. Het leverde de mooiste aquarellen op!

Of onze samenwerking met Marije van der Knaap van  Waanzinnig Producties die nu een aantal workshops voor ons gezinsproject begeleidt. Haar werkvormen helpen mensen om zich te laten zien én om anders naar de ander te kijken. Volgende week gaan ze aan de slag met theaterspellen om onze Helden te oefenen in manieren om zichzelf te presenteren tijdens bijv. een sollicitatie.

Of Eddy Kaijser met zijn Fruits de mer die samen met Kids van Goud werkt aan een kunstwerk en expositie gemaakt van plastic uit de Rotte.

Kunst prikkelt, stimuleert en verbindt. Kunst is goud!

https://www.movisie.nl/artikel/kracht-kunst-leefbaarheid-wijken?utm_campaign=MovisieMailSpecial&utm_content=07102021&utm_source=Nieuwsbrief&utm_medium=email

Op 6 oktober is het dan zo ver.

De samenwerking met de Bibliotheek van Rotterdam mondt uit in een bibliotheek van Goud.

Onze bibliotheek opent haar deuren aan de Zwaanshals 287. Er staat een mooie collectie kinderboeken klaar om geleend en gelezen te worden. Intussen werken wij nog even aan de puntjes op de ‘i’.

Het thema van onze bibliotheek is ‘wereldreis’. Wereldreis omdat lezen ook reizen betekent. Of je veel geld hebt of misschien weinig, boeken brengen je de hele wereld over en nog veel verder.

Zomaar voorbij lopen gaat vast niet lukken als de ruit eenmaal beplakt is 🙂

Welkom!

 

 

 

Annemieke Riepma werkt nog niet zo lang bij ons, maar ze heeft al een flinke puzzel weten te leggen.

Dankzij de inzet van het team en onze vrijwilligers blijft onze Huiskamer aan de Zwaanshals de hele zomerperiode open. Of dat wel de moeite waard is? Dat is het zeker!

Het zal misschien wat rustiger zijn dan anders, maar dat geeft niks. Waar het om gaat is dat we te vinden zijn voor wie aanklopt.

Bedankt team van Goud!

De vakantie komt steeds dichterbij en daarmee komt ook het moment dat we onze plannen voor 2022 zullen uitzetten snel dichterbij.

Dus rekenen en schrijven we ons een slag in de rondte. Is dit een passende begroting, is hij realistisch, sluiten de projecten goed op elkaar aan en wat doen we met de organisatiekosten?

Hoe leg je uit wat de betekenis is van onze rol in de stad? We zijn immers niet van de snelle resultaten, maar van het meebewegen met mensen. Het is een weg van vallen en opstaan.

We geloven in wat we doen als de Kids van Goud stralend optreden in hun eigen de theatershow. We geloven in wat we doen als mannen en vrouwen een betaalde baan vinden. Als de schoolresultaten van kinderen verbeteren dankzij de inzet van onze Huiswerkhelden. Als we ontdekken dat iemand in een leeg huis blijkt te wonen of dreigt te bezwijken onder een schuldenlast. We geloven in wat we doen als we zien dat heel verschillende Rotterdammers elkaar leren kennen en waarderen.

De komende week zal de fondsenwerving voor volgend jaar starten. Dat voelt als zaaien.

Zaaien voelt als een hele verantwoordelijkheid. Het heeft alles te maken met kwaliteit en hard werken. Tegelijk gebeurt het geheim buiten ons zicht.

Deze week start de fondsenwerving voor 2022.
Op hoop van zegen!

Superleuk om al die tassen voorbij te zien komen. Tassen vol zomer voor gezinnen die wel een extraatje kunnen gebruiken.

Vrijwilligers van #StichtingPresentRotterdam hebben de tassen met liefde gevuld en dat levert stralende ogen op.

Thanks!

Op 22 juni  was de grote finale voor Amber Hamdaoui. Ze presenteerde het onderzoeksrapport en studeerde daarmee af aan de HAN. Een rapport waarmee wij goud in handen hebben.

Bedankt voor je inzet Amber!

Je hebt ons opnieuw laten zien hoeveel (meer)mensen bereid zijn mee te bouwen in Rotterdam.

Meebouwen kan op heel veel manieren. Delen van je tijd, mogelijkheden, kennis van of middelen.

Amber zette in op de laatste. We hopen binnen nu en drie jaar een mooie community te bouwen van Vrienden van Goud.

Met een (periodieke) donatie maak je écht een verschil voor een Rotterdammer die mee wil doen.

Sinds een paar weken wachtten wij van Goud van Noord op het moment dat de 10 eieren uit zouden komen.

Vrijdag was het dan zo ver.. De eerste kuikens stapten rond. Sterke, nieuwsgierige en vrolijke kuikens die het geluk hadden dat het proces van uitkomen goed verliep. Of hadden ze het gewoon verdiend vanwege hun goede conditie en werkhouding?

Een van de kuikens had het minder getroffen. Hij (of zij) maakte een opening, maar kwam niet verder. Drie dagen later was er nog geen vooruitgang te zien. Wat doe je dan? Niets doen kan zo moeilijk zijn!

De een zegt: ‘Niets doen’ hij is dan niet sterk genoeg en zal het toch niet redden. De ander zegt: Als we niets doen gaat hij zeker dood, laten we het tenminste proberen.

Dus gisteravond stapte Bram op zijn fiets om het kuiken alsnog een handje te helpen. Het piepte gistermiddag behoorlijk waar we uit afleidden dat het een sterk diertje moest zijn.

Na een operatie van een uur was hij daar dan. Wat bleek? Hij zat vastgeplakt aan het vlies in het ei waardoor hij er niet uit kon komen.

Is dit nu een geluksvogel of een pechvogel? Een krachtpatser of een zwakkeling? Ik weet het niet? Wat ik wel weet is dat hij het gaat redden en dat met slechts een klein beetje hulp!

Vorige week hoorde ik het verhaal over Lea*, een van onze vaste bezoekers. Ze was uit het ziekenhuis was ontslagen en moest binnen anderhalf uur vertrekken. Maar hoe dan?

Een verpleegkundige belt naar Goud van Noord dat ze diezelfde ochtend om 11.00u overgeplaatst moest worden naar verpleeghuis.

 

Lea heeft geen geld voor een taxi. Of onze buurtpastor Bram Robbertsen geld kan brengen voor een taxi of vervoer kan regelen.

Gelukkig vonden we een van onze vrijwilligers bereid om haar met de auto op te halen en naar het verpleeghuis te brengen.

armoede maakt het leven zeker niet eenvoudiger.

 

Het laat opnieuw zien hoe belangrijk een plek als onze Huiskamer is voor mensen die geen mens hebben.

 

Bedankt lieve #donateurs, bedankt #StichtingEzer, #FondsFranciscus, #SintLaurensfonds, #StichtingRotterdam, #KerkinActie #DiaconieRotterdam

 

* Lea is een gefingeerde naam.

https://www.linkedin.com/posts/marijevanderknaap_integratie-goudvannoord-verbindingstheater-activity-6793160259620900864-QnVN/ 

Met welk voorwerp zou jij iets over jezelf willen vertellen?

“Toen mijn kindje grote problemen met zijn tandjes kreeg, besefte ik pas hoe belangrijk tandenpoetsen is.

Nu ben ik als moeder van 3 kleine kinderen, veel meer aan het tandenpoetsen.” vertelde de Afrikaanse moeder met het rode tanden gebitje in haar handen wanneer ze zichzelf presenteerde.

In mijn theater trainingen ben ik nieuwsgierig naar ieders eigen verhaal. Alles groeit als het aandacht krijgt, zo is dat ook met mensen. Mooi hoe ieder zichzelf voorstelde doormiddel van een voorwerp. Daar waar de deelnemers uit zes verschillende landen kwamen, spraken we nu één verbindende taal, namelijk die van het hart.

Naast het samen lachen durfden we ook samen te huilen.

Zo vielen verschillen weg en even waren we gewoon mens.

En ontstond er meer ruimte om van elkaar te leren.