Sinds een paar weken wachtten wij van Goud van Noord op het moment dat de 10 eieren uit zouden komen.

Vrijdag was het dan zo ver.. De eerste kuikens stapten rond. Sterke, nieuwsgierige en vrolijke kuikens die het geluk hadden dat het proces van uitkomen goed verliep. Of hadden ze het gewoon verdiend vanwege hun goede conditie en werkhouding?

Een van de kuikens had het minder getroffen. Hij (of zij) maakte een opening, maar kwam niet verder. Drie dagen later was er nog geen vooruitgang te zien. Wat doe je dan? Niets doen kan zo moeilijk zijn!

De een zegt: ‘Niets doen’ hij is dan niet sterk genoeg en zal het toch niet redden. De ander zegt: Als we niets doen gaat hij zeker dood, laten we het tenminste proberen.

Dus gisteravond stapte Bram op zijn fiets om het kuiken alsnog een handje te helpen. Het piepte gistermiddag behoorlijk waar we uit afleidden dat het een sterk diertje moest zijn.

Na een operatie van een uur was hij daar dan. Wat bleek? Hij zat vastgeplakt aan het vlies in het ei waardoor hij er niet uit kon komen.

Is dit nu een geluksvogel of een pechvogel? Een krachtpatser of een zwakkeling? Ik weet het niet? Wat ik wel weet is dat hij het gaat redden en dat met slechts een klein beetje hulp!